Saturday, 10 March 2007

Van een elastiek in een broek hebben ze blijkbaar hier nooit gehoord;

Je zou verwachten hoe worden de residents eigenlijk aangekleed... De meeste lopen in joggingspakken lekker makkelijk......maar veel van die broeken hebben toch een koord of een goed elastiek om het goed om je middel te dragen zou je verwachten.....

Soms neem ik een aantal residents mee van hun gebouw naar het daycentre of naar het kliniek, je bent dan druk in de weer en het zijn dan die momentopnamens dat je net ergens naar kijkt of een ander een beetje extra moet begeleiden of tot de orde moet roepen. Ja hoor dan is het al gebeurt doorlopen met de broek op de enkels en is het weer een klokkenspel of kaddetjes kijken. Aan de ene kant kan je erom lachen en je weet hoe je ermee moet omgaan maar aan de ander kant denk je mensen/collega's vanwaar die nonchalance het zijn toch ook "mensen", zit er uberhaupt wel een elastiek in of maak je het koort niet strak genoeg vast zodat de broek niet steeds afzakt..... De residents hebben er niet de weet van en een enkeling trekt dan zelf maar weer zijn of haar broek omhoog of heeft toch hulp nodig...
Dit gebeurt dus dagelijks..........

Thursday, 8 March 2007

Autorijden in Israel is een levensbedreigende situatie;

Ze nemen het nieuw zo nauw met de regels in het verkeer hier, zeker als er meer doden in het verkeer vallen dan in al de oorlogen die hier al geweest zijn....

Je houdt je hart vast alleen al met het bumper-kleven hier, op de onmogelijke manieren soms met het inhalen van een ander dan weer links en dan weer rechts alles kan hier blijkbaar en dan niet te vergeten de snelheid...in de bebouwde kom....

Tja wat de politie hieraan doet of doen ze er uberhaupt wel wat aan en wat voor regels zijn er dan...???

Monday, 5 March 2007

Het vrouwtje van m'n werk een gesprek;

Elke keer kom ik er wel weer tegen op m'n werk in de middag en altijd een...Shalom en hoe gaat het met je?
Na Jaffa mijn joodse collega werk ze hier ook al zo'n 22 jaar vertelde ze me, het bijzondere was dat ik haar nou net in de old city tegenkwam toen ik een soort bakkerij/tea-coffeeroom voorbij liep. Ik herkende haar gelijk en zou haar nou eens even persoonlijk willen ontmoeten... Ik naar binnen en bestelde een cappuchino en een gebakje en schoof bij haar aan tafel wat ze gezellig vond. We raakten zo in gesprek over Elwyn en hoe zij ooit in Israel is gekomen. Ze vertelde mij dat ze zoveel nadat de staat Israel was gesticht en een feit was naar het land kwam en van oorsprong Iers is en werkte als volunteer bij de organisation the Sisters of Sion (ze was dus een non) Ze besloot hier te blijven en kreeg een hart voor de mensen hier als believer.. Ze werkt nu vast bij de organisatie en is al 72jaar, amazing how great and mercyfull is the Lord om haar de strenght te geven om het werk nog te kunnen doen en omdat ze van de kinderen houdt.....

Gek op een of andere manier zie ik aan een sister of ze zo'n dergelijke achtergrond heeft of had als non of zendelinge...

We gingen weer uit elkaar:

Sunday, 4 March 2007

Begrip voor mijn voorlopig aanstaande vertrek;

Het was geen gemakkelijke beslissing maar de keuze ivm de persoonlijke omstandigheden gaven mij toch de doorslag om de knoop door te hakken...
Ik hoorde ook dat aan het einde van deze maand onze volunteers-casemanager Hila the organisatie gaat verlaten ik moest hier niet al te lang mee wachten.
Het was op een of andere manier moeilijk haar te bereiken juist om haar hierop voor te bereiden en omdat ik in Israel langer zou blijven dan de gemiddelde volunteer hier....
Waarschijnlijk was ze al bezig voorbereidingen te treffen voor haar vertrek etc. want dan was ze er wel en dan weer niet en ik kon ook niet zomaar steeds bij mijn werk weer weg....

Voor dit alles heb ik eerst de coordinator van de organisatie in nederland proberen te bereiken door hem uit te leggen dat hij haar eerst misschien even alvast op de hoogte wil brengen van mijn aanstaande vertrek voordat ik het haar ook nog persoonlijk zal vertellen....

Van de organisatie in nederland kreeg ik ook geen respons zodat ik via haar email mijn persoonlijke situatie en genomen beslissing van mijn aanstaande vertrek uitlegde in het engels...en hopen dat ze goed engels kan lezen...?

Niet lang daarna kreeg ik een kort berichtje terug waaruit ik vernam dat ze toch hier rmoeite mee had ondanks dat ik het in engels met zo eenvoudig mogelijke woorden opschreef...
Uit nederland kreeg ik ook nog een mail van de coordinator die begrip had voor de genomen persoonlijke beslissing maar dat het nou net valt in de periode dat je in Israel bent...Hij zou met Hila contact opnemen...ook ivm de visa etc...
Op het kantoor de volgende dag bij haar legde ik het haar allemaal uit en ze had totaal begrip voor de genomen beslissing en vroeg alleen of ik terugkwam..?
Ik hou alles open zei ik tegen haar maar wanneer precies kon ik niet zeggen mbt dit jaar, ik weet niet hoe dit allemaal ontwikkelt..?

Ivanca mijn casemanager van het daycentre daar heb ik zo'n goede band mee juist omdat ze ook echt een sociaal bewogen vrouw is. Kort geleden nam ze mij even apart om me te vertellen dat je nou 3maanden hier ben en ik je schedule (rooster) wat wil veranderen om je meer de ruimte en vrijheid te geven om je te ontplooien ook vanwege je kennis en ervaring etc.. Denk er rustig over na wat je graag zou willen doen of veranderen ik hoor het wel van je...
O Here dacht ik bij mijzelf juist op het punt dat ik binnenkort ga vertrekken zie ik weer zoveel positieve ontwikkelingen en heb ik toch die knoop doorgehakt.... Maar ik vertrouw Hem dat Hij alles gebruikt doen meewerken ten goede dat heb ik vaker ondervonden zo ik het dan ook los laat en wat de toekomst hier of in nederland brengen mag.... Er is zo'n vertrouwensband onstaan met workers in het algemeen en hoe de residents in het algemeen tegen je aankijken nu.....

Hoe moet ik haar dit nu uitleggen dacht ik bij mezelf.... maar ik weet dat ze toch een luisterend oor heeft voor alles.
Zondag kort geleden aan het einde van mijn werkdag ging ik nog even naar het daycentre terug want meestal is ze er nog en liep even haar kantoor binnen...
Ik moet je iets vertellen wat voor mij heel belangrijk is...haar gezicht vertrok een beetje maar daarna kwam er een glimlach...ze begreep het volkomen.
If you don't mind can we hold contact with the email, of cause but I hope that I can read the english language that is for me some difficult and weer een smile...

Karen is the nieuwe casemanager van de middaggroepen waar ik meewerkt en moest ik het ook nog vertellen....
Nadat ze even tijd voor mij vrijmaakte zat ik bij haar op het kantoortje en kwam met mijn uitleg etc.... We shall really miss you Peter just in one of the groups...I now the situation there with some workers thought I by myself... You will for vacation to Holland, no I told her I stay there but do you come back this year....? I say also to here can we hold contact with the email...sure she said. In general she understand my personal situation...

Zo dit was allemaal achter de rug dan....

Purim laten ze in Elwyn ook niet zo maar voorbij gaan;

Maaida en Keren onze nieuwe casemanager van de middaggroepen

Moshe zoals hij heet is van europeesche afkomst als Joodse man...
Dit behoeft geen uitleg denk ik.....

Friday, 2 March 2007

Soms wordt je het even te veel;

Niet het geestelijk voedsel want dat geef je "altijd" kracht...het zijn de "lange" dagen soms.... Maar je ziet dan weer in de praktijk dat de Here ook van hun kant de liefde teruggeeft op verschillende manieren...

Het Joodse Purimfeest;

Vrijdag 02-03 -2007;

Gisteren was er al wat van te merken op het dagactiviteitencentrum toen we met verschillende dingen bezig waren ter voorbereiding van het Purim-feest hier; schilderen, maskers maken etc.

Vandaag ging ik even naar de oude stad om naar een fotozaakje te gaan en in de bus was het al te zien veelal jongelui die zich hadden uitgedost in verschillende kledij en gesminkt en zo stapten er steeds meer in tussen de gewone passagiers. Bij de halte Ben Yehuda in de stad moet het allemaal gebeuren het is de winkelstraat en het plein van Jerusalem waar het altijd leeft ongeacht als er geen feest is. Muziek, veel lawaai en gedanst door verschillende mensen in een carnavalsachtige stemming... De negatieve kant van dit feest is dan ook dat er verdeelheid is onder de Joden door het steeds minder in de hand lijkt te hebben van het alcoholgebruik hierbij. Tja waar staat het Purim nou eigenlijk denk je dan? ....We hebben verschillende Hamans onder hand wel gehad en ze zijn er nog steeds, kijk maar naar Iran als v.b. Satan zal zijn plan nooit opgeven om het Joodse volk te willen uitroeien....De Almachtige zelf zal Zijn volk bewaren (Num. 23: 9) en dit volk zal niet onderen de volkeren worden gerekend...
Het volk zal altijd gehaat blijven...omdat in ieder generatie wel een Haman tegen hun zal opstaan..
Esther neemt een belangrijke plaats in als men dit allemaal weer herdenkt juist omdat zij toen der tijd zo dapper was om het voor haar volk op te nemen zo de Here met haar was... De goedgezindheid van de koning van die tijd heeft Haman tenslotte het leven gekost.. en de Joden zullen dit feest altijd vieren..
Daarbij komt dan door goeddoening dat er aalmoezen worden opgehaalt voor diegene die het niet makkelijk hebben in de kille harde samenleving hier...maar de Here zorg toch op een of andere manier voor blijdschap hier zo ik hier in de straat liep en een paar foto-shots maakte.





De Ben Yehuda street stond in het (recente) verleden bekent om de vele zelfmoordaanslagen van de terroristen.

Een traditie; Hamans-oren: